Hafið þið einhverntíman hugsað út í það hvernig við erum...þá er ég að meina að sumir eru feimnir og aðrir eru alltaf stressaðir svo er þetta fólk sem aldrei virðist stressað og þeir sem eru svo opnir og segja öllum, hvort sem þeir vilja heyra það eða ekki, hvað þeim finnst. Þetta er nú líka í genunum...þannig að ef þú átt ófeimna foreldra þá er líklegt að þú sért ekki feiminn...en hvernig er það með þá sem vita hvað þeir geta og vita líka að það þarf ekki að stressa sig yfir hlutunum en eru samt svo feimnir að þeir geta varla sagt orð án þess að kúgast eða kikna í hnjánum....eða stressast svo mikið upp að þeir sitja tímunum saman á klósettinu...er það ekki frekar ósanngjarnt...það er eins og hvað sem amður gerir þá getur maður ekki losnað við þetta! Hvað er til ráða...ekki getur maður tekið kæruleysispillur allan daginn...ég meina afhverju eru sumir svona þótt að þeir viti að þess þarf ekki?